Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8470 K.2016/7192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nün, aynı dosya kapsamında yargılanan; ancak hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan ile iletişime geçip, gömü altın bulduklarına dair yalan söyledikten sonra bu duruma inanan katılan ile görüşüp sözde altınları para karşılığında kendisine vereceklerini vaat ederek öncesinde bir adet numune altın gösterip,

ellerinde buna benzer bir çok altın olduğu kanısını uyandırmak suretiyle katılan ile pazarlık yapıp anlaştıktan sonra bulundukları yere davet ederek burada katılandan sözde altınlar karşılığında 32.000 TL parayı aldıkları ve olay yerinden ayrılıp katılan ile olan irtibatlarını kestikleri, dolandırıldığını anlayan katılanın yaptığı ihbar üzerine başlatılan hazırlık soruşturması kapsamında benzer eylemleri nedeniyle emniyet birimlerinde suç kaydı bulunan sanığın fotoğraflarının temin edilerek katılana gösterildiğinde;

katılan tarafından kesin bir şekilde teşhis edildiği ve böylelikle sanığın, üzerine atılı olan suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.