Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8489 K.2016/6314

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sahibi olduğu taşımacılık şirketinde şoför olarak çalışan sanığın, ...'ya nakledilmesi amacıyla katılana ait olan araca yüklenerek kendisine teslim edilen yük ile birlikte yola çıktığı; ancak sanığın, anılan şirkete ait aracı, bir park yerinde terk edip, mazot alması amacıyla kendisine teslim edilen kartı, veriliş amacının dışında kullandığı; ve ayrıca yol masraflarında harcanmak üzere kendisine verilen 2.700 Euro'yu da uhdesine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesinde; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yaptırımının ''bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezası'' olarak gösterilmesi karşısında; sanık hakkında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 62. maddenin gösterilmemesi, suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,