Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/864 K.2015/505

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdurun, aracının sigorta poliçesinin yapılması amacıyla sanığa verdiği sigorta bedelinin, sanık tarafından sigorta şirketine verilmeyerek sigorta poliçesinin iptal edildiği belirtilerek şikayetçi olunduğu, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Mağdurun aracının trafik devir işlemlerini yürüten sanığın, aracın trafik sigorta poliçesinin yaptırılması amacıyla müştekiden aldığı parayı poliçeyi düzenleyen sigorta acentesine vermemesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında güveni kötüye kullanılması suçu olduğu belirlenip, mağdurun 17.03.2011 tarihli duruşmadaki şikayetçi olmadığı yönündeki beyanı üzerine sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında, aynı Kanun'un 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya,