KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/8706 E., 2016/7387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıkların TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ... ve ...'a atılı dolandırıcılık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık ...'ın ... vasıtasıyla ...'dan temin ettiği hesaba para gelmesini sağladığı, ...'un ...'ı bulup ondan hesap numarasını alan kişinin de ... olduğu, böylece sanık ...'ın hesabına katılan ... Gönder'in hesabını PKK terör örgütünün ele geçirdiği söylenerek bu şekilde iradesi fesada uğratılıp kandırılarak 9.870-TL paranın gönderilmesinin sağlandığı, çekilen paranın Murat tarafından Koray'a verildiği, Koray'ın da bu parayı ...'a verdiği, PTT'den para çekilme anının kameralarla tespit edildiği, Koray ve Abdüsselam'ın samimi ikrarlarından da anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ...'e atılı dolandırıcılık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın, diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması karşısında beraatine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/8706, K. 2016/7387, 8 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama