Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8781 K.2016/6789

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile internet üzerinden sohbet ederek tanışan sanık ...'ın, kendisinde 100.000 mark olduğuna, yurt dışına çıkamadığına ve bu nedenle satmak istediğine dair yalan söyledikten sonra bu duruma inanan katılan ile ... ilçesinde buluştukları, burada, sanık ... ile birlikte katılan ile görüşerek sözde ellerindeki markları satma hususunda anlaşıp katılandan 6.000 TL parayı aldıkları, sözde markları getirme bahanesiyle oradan ayrıldıktan sonra uzun bir süre beklenilmesine rağmen gelmemeleri üzerine, dolandırıldığını anlayan katılan tarafından ihbar edildikleri, kamera kayıtlarının incelenmesi neticesinde emniyet ekipleri tarafından yakalanan ve katılan tarafından kesin olarak teşhis edilen sanıkların, bu şekilde haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın beyanlarına, kamera kayıtlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.