Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8816 K.2016/6959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın emeklilik işlemlerini takip etmek amacıyla ...'a geldiği, parkta oturan sanık ...'e Bağkur binasının yerini sorduğu ve konuşmaya başladıkları, sanığın, katılanı ölmüş olması nedeniyle hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen, emeklilik işlemleri hakkında bilgi sahibi olan ... ile görüştürdüğü, sonrasında sanık ile katılanın Bağkur İl Müdürlüğüne gittikleri, katılanın burada 12.500 TL yatırması durumunda emekli olabileceğini öğrendikten sonra sanıkla daha sonra yeniden buluşmak üzere ayrıldığı, 17/06/2008 tarihinde katılanın, yeniden ... isimli kişinin yanına geldiği,

sanık ... ve kendisini ... olarak tanıtan sanık ...'in de orada olduğu, katılanın buradan sanıklarla birlikte prim borcunu yatırmak üzere bankaya gittiği, bir müddet sıra bekledikten sonra sanık ...'in işin uzun süreceğini söyleyip üst katta yatırmak üzere katılandan 4.000 TL aldığı, üst katta bir müddet bekledikten sonra parayı yatırdığını söylediği ve bankadan ayrıldıkları, 01/07/2008 tarihinde sanık ...'in katılanın köyüne giderek paranın kalan kısmının ödenmesi gerektiğini söyleyerek katılanı araçla ...'a getirdiği,

birlikte yeniden bankaya gittikleri, bu kez sanık ...'in üst katta parayı yatıracağını söyleyerek katılandan 4.500 TL'yi aldığı, bir süre bekledikten sonra parayı yatırdığını söyleyerek indiği ve katılana emekli olacağını söylediği, böylelikle sanıkların bankaya yatıracaklarını söyleyip katılandan aldıkları paraları yatırmayıp haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında verilen 5 gün karşılığı adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden para cezasına çevrilmesi sırasında 100 TL yerine 80 TL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanıkların kendi alt soyu haricindeki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma” yetkisinden yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gün para cezalarının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması; TCK'nın 53. maddesinin (c) bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki