Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8833 K.2016/5785

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Müştekinin, 23/12/2010 tarihli oturumda katılma talebinde bulunduğu, CMK'nın 260/1 maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müştekinin CMK'nın 237/son maddesi hükmü uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Katılanın ev sahibi ile aralarında sorunlar olduğunu öğrenen sanığın, kendisinin eski hakim olduğunu kardeşinin de Bursa ilinde Cumhuriyet Başsavcısı olarak görev yaptığını, yardımcı olabileceğini söyleyerek katılanın elindeki evraklardan suret aldığı, bilahare sanığın 0... 811 29 ... nolu telefon numarasını vererek her zaman arayabileceğini ve para vermesi halinde işini halledeceğini söylemesi üzerine katılanın 600 Amerikan Doları ve 1.400 Türk Lirasını sanığa havale ettiği, ancak daha sonra sanığın bıraktığı telefonu aradığında ulaşamayan katılanın şikayetçi olduğu, aldığı paranın borç para olduğunu savunan ve benzer suçlardan adli sicil kayıtları olan sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlndirilerek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.11.2002 gün ve 272-402 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istislarından biri olarak öngörülen 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesi ile buna paralel hüküm içeren ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, sorgu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,