Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8939 K.2016/6948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların 3226 Finansal Kiralama Kanunu hükümleri çerçevesinde katılan şirket ile yapmış oldukları sözleşme uyarınca kiraladıkları ve teslim aldıkları malların kira bedellerini ödemede temerrüde düştükleri, kendileri noter aracılığıyla yapılan noter ihtarına rağmen her hangi bir ödemede bulunmadıkları gibi teslim aldıkları malları da iade etmedikleri anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılan şirketin zararını gidermediği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması, mümkün olmadığından; bu hususların tartışılması gerektiğinden bahisle bozma talep eden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanılar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,