Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8956 K.2016/7562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kuyumculuk yapan şikayetçinin işyerine gelen sanığın, aslında altın kaplama olan bir zinciri gösterip gerçek altın olduğuna dair yalan söyledikten sonra bu duruma aldanan şikayetçiye, söz konusu zinciri 590 TL'ye satmak suretiyle haksız çıkar sağlaması şeklinde gerçekleştirdiği iddia olunan eyleminde;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, şikayetçinin beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi,