Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9039 K.2016/8060

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın iş takip bürosu çalıştırdığı, 2010 yılı Şubat ayında katılanın emeklilik işlerini takip için görüştüğünde sanığın " seni ben emekli yapacağım, bu iş için de senden 1,000 TL para alırım " dediği, bu amaçla 1,000 TL para aldığı, 01/03/2010 tarihinde sanığın, katılanı emekli işlemlerini yapma bahanesiyle Manisa Bağkur Müdürlüğüne götürdüğü, katılanın dışarıda beklemesini istediği kendisinin tek başına içeriye girdiği, uzun bir süre dışarıda beklemesine rağmen sanığın içerden çıkmadığı, telefonla da ulaşılamadığı anlaşıldığından sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca sanıkların hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin ve TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,