Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9080 K.2016/7520

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bir arkadaşı vasıtasıyla tanıştığı mağdurun akrabalarını, İstanbul, Ankara ve Tokat Emniyet Müdürlüklerinde tanıdık polis memurları ile Birleşmiş Milletlerde de tanıdıkları aracılığıyla yurt dışına 15.000 Dolara gönderebileceğini söylediği, bu konuşmalar geçerken sanığın sürekli telefonda görüşmeler yaptığı ve mağdura telefondaki şahsın İstanbul Emniyet Müdürlüğünden polis arkadaşı olduğunu belirttiği, yine aradan bir kaç gün geçtikten sonra mağdura mail yolu ile bizzat kendisinin hazırladığı yurtdışına göndermek istediği akrabası adına düzenlenmiş Kanada ülkesine sığınmacı talebini içeren başvuru ve onay belgesini gönderdiği,

mağduru Ankara iline götürdüğü, yakınlarında bulunan polis görüntülü kişinin işi halledeceğini söylediği; tüm bu hileli hareketler neticesinde mağdurun güvenini kazanarak mağdurdan toplamda 4.500 Dolar para aldığı iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK'nın 158. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçun oluşabilmesi için sanığın kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi gerektiği, somut olayda sanığın, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin İstanbul, Ankara ve Tokat Emniyet Müdürlüklerinde tanıdık polis memurları ile Birleşmiş Milletlerde de tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 157/1. maddesindeki basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,