Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9101 K.2016/8020

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, arabasının satışı için internette ilan verdiği, sanık ...'un katılanla irtibat kurarak aracı satın almak istediğini, yol masrafını da karşılayacağını söyleyip Ankara'ya davet ettiği, bunun üzerine katılanın tanık ... ile birlikte sanığın ikametgah adresine geldiği, önceden çıkarttırdığı, aracın satış yetkisini içeren vekaletnameyi sanık ...'a verdiği, sanığın paranın kendi evinin karşısındaki evde oturan amcasında olduğunu, parayı alıp geleceğini söyleyip ayrıldığı,

döndüğünde amcasının kaza yaptığını, şoförün öldüğünü, acilen gitmesi gerektiğini, parayı pazartesi günü verebileceğini söyleyip kapora ve yol parası olarak katılana toplam 550 TL verdiği, katılanın da aracı sanığın evinin önüne bırakıp anahtarını yanına aldığı, sanık ...'un aracı önce yakını olan ve birlikte hareket ettiği sanık ...'a devrettiği, sanık ...'ın ise kısa süre içerisinde aracı bir galericiye sattığı ve çeşitli bahanelerle katılanın parasını ödemedikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,