Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9104 K.2016/7403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın adına kayıtlı araç ile yanında dayısı olarak tanıttığı ... isimli şahısla birlikte katılanın yanına gittiği, katılanın oğlunun asker arkadaşının abisi .... olarak tanıttığı, bu süre içerisinde dayısının İsviçrede yaşadığını ve kendisini görmek için gideceğini söylediği, 2 gün kaldıktan sonra ayrıldığı, katılanı 4-5 gün sonra arayarak ...'de bulunan dayısına iki adet araç verildiğini bu araçlardan bir tanesini oğlu ... adına ....'ye getirebileceklerini, aracın bedeli konusunda daha sonra anlaşabileceklerini söylediği katılanın da bu teklifi kabul ettiği, yaklaşık bir hafta sonrasında katılanı yeniden telefonla aradığı,

otomobil ile gümrüğe geldiklerini ancak gümrükte işlemleri yapamadıklarını, ...'ye yardım vergisi vermeleri gerektiğini bunun için oğlu ...'in kimlik bilgileri ile 50.000 TL paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, sanık ...'in bu telefon konuşmasından bir gün sonrasında yine ...... plakalı araçla köye geldiği ve katılandan 50.000 TL nakit para ile oğlu ...'in kimlik bilgilerini alarak ayrıldığı, 3 gün sonrasında kendisini avukat ... olarak tanıtarak katılanı yeniden telefonla aradığı, oğluna getirilen araç üzerine bloke konulduğunu bu nedenle 30.000 TL paraya daha ihtiyaç olduğunu söylediği,

4-5 gün sonrasında sanık ...'in yine katılanın ikamet ettiği köye geldiği, masraflarının da olacağını söyleyerek 40.000 TL para istediği, katılanın da istemiş olduğu parayı nakit olarak verdiği, takip eden tarihlerde sanık ... ile arkadaşı olan sanık ...'in telefonlarla arayarak araç için harç ve masraflar olduğunu beyan ederek paralar istedikleri, bu paraları ise sanıklar ... ile ... adına açılmış banka hesaplarına göndermesini söyledikleri, katılanın bildirilen banka hesaplarından sanık ...'in hesabına değişik tarihlerde 1.300 TL, 2.800 TL, 2.000 TL ve 7.000 TL olmak üzere 4 ayrı işlem ile toplam 13.100 TL,

sanık ...'ın banka hesabına ise 600 TL ve 1.800 TL olmak üzere toplam 2.400 TL para yatırdığı, sanıklar ... ve ...'in banka hesaplarından çekmiş oldukları paraların bir kısmını sanık ...'e elden verdikleri, bir kısmını ise posta havalesi ile gönderdikleri, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı 103.000.TL dolandırdıkları iddia edilen olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, banka hesap hareketleri, teşhis ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemeleri nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Sanık ... müdafii, Sanık ...’ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm fıkrasında dolandırıcılık suçuna ait uygulama maddesinin gösterilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “TCK’nın 37/1 madde uyarınca” ibaresinden sonra “5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi,

TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve TCK'nın 53. maddesinin (c) bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilme tarihine, alt soyu haricindekiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Baştan beri sanıklar... ve... ile eylem birliği içinde hareket ettiği belirlenemeyen, sanıklar ... ve ...’ün hesap numaralarını kullandırmak suretiyle yardım eden sıfatıyla TCK'nın 39. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek adı geçenler hakkında yazılı şekilde ceza tayini,