Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9114 K.2016/7937

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde dolandırıcılık yapmak amacıyla bir araya gelen sanıklardan ...'nun yanında diğer sanık ... olduğu halde kendisini Uzman Nakliyat isimli şirketin muhasebecisi, ...'ü ise şoförü olarak tanıtmak suretiyle Köseoğlu Petrol isimli benzin istasyonunun sahibi katılandan şirketlerinin yakıt ihtiyacını bu petrol istasyonundan karşılamak istediklerini, ödeme konusunda ise müşterilerden aldıkları çeki vereceklerini söyledikleri, katılanın da bu teklifi kabul ettiği, bir süre sonra sanıklar Erol Köse ve ...'nun yine katılanın petrol istasyonuna geldikleri ve bu sefer Maral Ambalaj Ltd.

Şti.

İsimli şirketin keşideci olarak gözüktüğü 08.07.2011 tarihli, 16.550 TL bedelli suça konu çeki verdiği, bunun karşılğında katılanın 50 adet akaryakıt boş fişi sanık ...'na verdiği, sanık ...'nun da suça konu yakıt fişlerini diğer sanık ...'na verdiği, sanık ...'ın da piyasada tanıdığı kamyoncular vasıtasıyla akaryakıt fişini satmak suretiyle sanıkların haksız menfaat edindikleri, bu akaryakıt fişlerine dayanılarak katılanın petrol istasyonundan toplam 17.214,83 TL bedelli yakıt alındığı,

bu şekilde sanıkların banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda, katılan anlatımı, tanık beyanı, ikrara yönelik savunma içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.