Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9152 K.2016/8337

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın kasiyer olarak görev yaptığı markete giderek, katılana almış olduğu sigara bedelini alması için 200 TL para verdiği, daha sonra parasını geriye alıp “Ben sana bozuk para vereyim” deyip 2 TL para verdiği, ardından katılana “Neden bağırıyorsun ?” diyerek çıkışmak suretiyle kafasını karıştırdığı ve “200 TL para vermiştim paranın üzerini ver” diyerek bağırdığı, sıra bekleyen diğer müşterilerin önünde gerilen ve kafası karışan katılanın da para üstü olarak 193 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da parayı alarak ortadan kaybolduğu iddia olunan olayda;

Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,