Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9171 K.2016/8120

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işlettiği kuaför dükkanında işe başlayan sanığın katılana kuaför malzemesi alabilecekleri tanıdıklarının olduğunu, malzemeyi daha ucuza alabileceğini söylediği,bunun üzerine katılanın 600 TL parayı sanığa verdiği, birlikte kuaför malzemeleri satan bir iş yerine gittikleri,sanığın katılana dışarıda beklemesini söylediği ve iş yeri sahibine siparişleri hazırlattığı, malzemeleri daha sonra alacağını söyleyip ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,