Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9187 K.2016/7453

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ev arkadaşı bulmak için internette verdiği ilanı gören sanığın katılanı aradığı, katılan ile buluşan sanığın katılana limanda çalıştığını söylediği, bu nedenle katılanın sanığı evine almaya karar verdiği, sanığın o gece katılanın evinde kaldığı, sanığın ertesi gün katılana birisinden alacaklı olduğunu söyleyerek birlikte Çankaya'ya gitmeyi teklif ettiği, katılanın da sanığın bu teklifini kabul ettiği, sanığın katılana yolu bilmediğini söyleyerek ondan kendisine ait olduğunu söylediği ancak gerçekte kiralık olan bir aracı kullanmasını istediği,

bunun üzerine katılanın direksiyona geçtiği, bu şekilde Hisar Camiinin önüne geldikleri, sanığın burada araçtan inerek telefonuyla uğraşmaya başladığı, daha sonra da katılana şarjının bitmek üzere olduğunu söyleyip ondan cep telefonunu istediği ve "parayı alacak olduğum adamı senin telefonunla arayayım" dediği, katılanın da ona cep telefonunu verdiği, bu sırada trafiğin yoğun olması ve arkada bekleyen araçların korna çalmaya başlaması nedeniyle sanığın katılana "sen arabayla bir tur at gel, ben o zamana kadar parayı alıp gelmiş olurum" dediği ve katılanın telefonunu alarak uzaklaştığı anlaşıldığından,

baştan beri hileli davranışlarla hareket eden sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.