Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9309 K.2016/8894

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur şirketin nakliyecisi olduğu 16.200 kg motorini yurt dışına götürmek için aracına yüklediği, gümrük kapısında yapılan kontroller sırasında şüphe üzerine, alınan numune üzerinde yapılan analiz sonuçlarının, dolum yerinde alınan numunede yapılan analiz sonuçları ile farklılık gösterdiği, sanığın yükün bir kısmını kendi yararına kullanıp, kullandığı kısmın yerini farklı nitelikteki başka bir yükle doldurduğu, böylelikle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-) 26/01/2007 tarihli tutanakta yük tankında herhangi bir akıntı veya sızıntının bulunmadığı belirtilmiş olup, araçtaki mühürlerin bozulduğuna dair bir tespitin olmaması, mühür bozulmadan yakıtın niteliğinin değiştirilebileceğine dair bir gözlemin olmaması karşısında, yakıtın niteliğinin mağdur şirket tarafından da yükleme esnasında değiştirilme imkanı bulunduğu nazara alındığında; savunmanın aksine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Kabule göre de

Sanığın, sonuç olarak 10 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231. maddesi uyarınca bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeniden bir suç işlemiş olması nedeniyle CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın bu kez sonuç olarak 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,