KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/9475 E., 2016/9156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın inşaat işi ile uğraştığı, bir yakınının asker arkadaşı olan ve ...Fabrikasında çalıştığını söyleyen sanık ...'nin kendisine ucuz demir temin edebileceğini söylemesi üzerine, katılanın patronu ile konuşarak sanıkla görüşmek amacı ile ....’ya geldiği, kendisini... ve .. olarak tanıtan ve fabrikada üst düzey yönetici olduğunu söyleyen ...'la tanıştırdığı, bu sanığın demirin tonunun normalde 1.500 TL olduğunu ancak katılana 1.000 TL den vereceklerini, faturayı da 1.500 TL üzerinden keseceklerini beyan etmesi üzerine 100 ton demir almak konusunda anlaştıkları, katılanın 34.500 TL parayı bankadan çekerek sanık ...'a verdiği,
demirlerin 3 - 4 gün sonra gönderilmesi konusunda anlaştıkları, daha sonra yine telefonla görüştükleri sanık ...'nin hesabına 20.000 TL para yatırıldığı, ayrıca 5000 TL tır parası istemeleri üzerine toplam 55.000 TL paranın katılan tarafından sanıklara ödendiği, bundan sonra demirlerin gönderilmediği gibi, sanıklara da ulaşılamadığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;
Sanıkların savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, katılanın sanıkları teşhis etmiş olması, hesaplarına para gönderilmesi karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/9475, K. 2016/9156, 27 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama