Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9579 K.2016/9638

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü şikayetçi ...'ın evinin kapısını çaldığı, kapıyı açan şikayetçiye, camiye hayır yapacağını, üzerinde yabancı para olduğunu, kendisini camiden gönderdiklerini, yabancı paranın türk parası olarak karşılığını verip veremeyeceğini sorduğu, şikayetçinin sanığın söylediklerine inanarak sanıktan yabancı parayı alarak 850 TL verdiği, daha sonra şikayetçinin torununun gelmesi ile paraların sahte olduğunu anlayarak şikayette bulunduğu, yapılan incelemede paraların tedavülden kalkan peru parası olduğunun tespit edildiği, sanığın bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,