Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9588 K.2016/9633

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve katılan Ankara Ulus'ta bulunan.... otelinde kalmakta iken katılanın emeklilik sorunlarını mali müşavir olduğunu söyleyen sanıkla paylaştığı, sanık konunun mahkemelik olmadığını, sosyal güvenlik kurumu ile yapılacak görüşmelerde sorunun çözüme kavuşacağını söylediği ve masraf olarak 500 TL aldığı, daha sonra katılan sorunun hala çözülmemiş olması nedeniyle tekrar katılanla irtibata geçtiği, bu kez sanığın sorunun çözümü için Malatya'ya gelmesi gerektiğini ve masrafını karşıladığı takdirde gelebeliceğini söylemesi üzerine katılanın sanığın hesabına 40 TL para gönderdiği, ancak sanığın Malatya'ya gelmediği, katılanın bahsettiği sorunları çözmediği gibi katılanın mali müşavir de olmadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda ;

Katılanın anlatımı, banka ekstreleri, vodafondan gelen yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,