Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9655 K.2016/9993

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Arkadaşı vasıtasıyla katılanla tanışan sanığın kendisini, adliyeden emekli iş takipçisi olarak tanıttığı, icra satışlarından araç almak isteyen katılandan dosya masrafı olarak 100 TL aldığı, başka bir gün adliyede buluştuklarında araç alımı için 300 TL daha alarak Adliyeye girerek uzaklaştığı, bu şekilde katılanı dolandırdığı iddia ve kabul edilen olayda; sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,