Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9767 K.2016/10400

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...'in Sıla Tv isimli kanala cep telefonunu bildirip evlenmek istediğine dair ilan vermesi sonrasında vermiş olduğu cep telefonunu.... isimli bir bayanın aradığı, telefon görüşmeleri sonucu şikayetçinin bu bayanla tanışmak için Hatay'a geldiği, olay günü.... isimli bayan, kendisini ... olarak tanıtan sanık ve kimliği belirsiz bir erkek şahıs ile buluştuğu, alışverişe çıkarak.... isimli bayana 1.060 TL'lik altın takı, 240 TL'lik çanta ve ayakkabı aldığı, ... isimli sanığa ise aracılık yaptığı için 200 TL gömlek parası verdiği, kendilerini getiren araç şoförüne 300 TL benzin parası verdiği,

yine bu şoförün isteği üzerine 900 TL parayı borç olarak verdiği, daha sonra sanık ve.... isimli kişilerin gömlek alma bahanesiyle şikayetçinin yanından ayrıldıkları, kendileriyle beraber gelen üçüncü kişinin de şikayetçinin yanından kaçtığı, tüm dosya kapsamından olay günü sanığın kendisini şikayetçiye ... olarak tanıtan şahıs olduğunun anlaşıldığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,