Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9863 K.2016/10097

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'a iş bulma vaadi ile katılanlardan peyder pey para aldığı ancak çeşitli bahanelerle oyalayarak katılan ...'ı işe yerleştirmediği anlaşıldığından,sanık hakkında dolandırıcılık suçundan iki kez ceza tayin edilmesinden bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezalarının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,