Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9962 K.2016/10375

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanı cep telefonundan katılanı arayan kişinin,kendisini Diyarbakır Emniyet Müdürlüğünde görevli başkomiser olarak tanıttığı ve Liceli bir şahsın, kimlik bilgilerini kullanarak para havalesi yaptığını, bu şahısları yakalamak için yardım etmesi gerektiğini söyleyip katılandan para istediği, bunun üzerine katılanın kendisine bildirilen cep telefonu ve kimlik numarasına kartsız işlem yoluyla toplam 2.000 TL havale ettiği, bu paranın sanık tarafından Malatya ilinde bir ATM'den çekildiği, böylelikle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,