Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/9992 K.2016/9878

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 820 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın tekstil atölyesi işlettiği, ürettiği kazakların bir kısım işlerini sanığa yaptırdığı, katılanın 3090 adet kazağı yine bir takım eksik işlerini yapması için sanığa gönderdiği, sanığın kazakları teslim almasına rağmen geri iade etmediği ve kazaklarını geri isteyen katılana ''bende malın yok, malları sattım, bir daha buraya gelme, gelirsen 400 kişi çağırır sizi linç ettiririm” diyerek tehditte bulunduğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın almış olduğu kazakları iade etmeyerek atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün tayin edilmesi,

b-TCK'nun 51. maddesinde sadece hapis cezasının ertelenmesi düzenlenmiş olup 5237 sayılı TCK'nun uygulandığı durumlarda adli para cezasının ertelenmesine yasal imkan bulunmadığı halde; 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uygulanırken sadece hapis cezasının ertelendiğinin yazılması gerektiği halde hüküm fıkrasında "Sanığın kişiliği, sosyal durumu yargılama sırasında sergilediği tutumu dolayısıla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan hakkında verilen cezanın TCK'nın 51/1 maddesi gereğince takdiren ERTELENMESİNE" denilmek suretiyle adli para cezasının da ertelenmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “50 gün”, “41 gün” ve ”820 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi,