Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/105 K.2016/1615

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın öz kardeşinin olmadığı, fakat annesinin evlilik dışı ilişkisinden ... ve ... isimli iki üvey kardeşinin bulunduğu, annesi ...’un 14/06/1992 tarihinde ölmesi üzerine, sanığın 05/12/2003 tarihinde ...

Sulh Hukuk Mahkemesine müracaat ederek veraset ilamı çıkartılması için talepte bulunduğu, sanığın mahkemeye sunduğu dilekçede üvey kardeşlerinden hiç bahsetmediği gibi gerek bu dilekçede, gerekse de mahkemede alınan ifadesinde annesinin tek mirasçısının kendisi olduğunu ileri sürdüğü, bunun üzerine ...

Sulh Hukuk Mahkemesinin 10/12/2003 tarih ve 2003/745 Esas, 2003/800 Karar sayılı ilamı ile sanığın murisin tek mirasçısı olduğuna ilişkin veraset ilamı tanzim edildiği, sanığın bu şekilde içeriği itibariyle sahte olarak oluşturulmasını sağladığı veraset ilamı ile 10/05/2009 tarihinde ...

Tapu Müdürlüğüne müracaat ederek tapuda annesi adına kayıtlı olan ... parsellerde bulunan taşınmazların kendi adına kayıt edilmesini ve buna ilişkin iki adet tapu senedinin çıkartılarak kendisine verilmesini temin ettiğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunmasına, katılanların beyanlarına, ...

Sulh Hukuk Mahkemesinin 10/12/2003 tarihli kararına, suça konu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtlarına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek denetim süresinin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden üzerine atılı suçtan dolayı 2 yıl, 9 ay, 22 gün hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkında 1 yıl, 6 ay denetim süresi belirlenmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, yine üzerine atılı suçtan dolayı hakkında verilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından hak yoksunluğuna hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11/05/2010 tarih ve 2010/4-87 Esas, 2010/112 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;

ertelemenin yasal sonucu olmasından ötürü zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresi”ne ilişkin hataların infaz aşamasında ve 5275 sayılı Yasa hükümleri uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan bu hususun “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmayacak olması ve yine ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12/12/2006 gün ve 301-296 sayılı kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin uygulanması sırasında yapılan hataların kazanılmış hakka konu teşkil etmeyecek olması karşısında;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesinin mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından ertelemede denetim süresinin belirlenmesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Cezası ertelenen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 51/3’üncü maddesi gereğince 2 yıl, 9 ay,