Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/10608 K.2016/7878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden önce internet üzerinden görüşme yapılmasına olanak veren .... programı aracılığı ile kendisine ulaşan ..... uyruklu şikâyetçiler Irakli .....ve şikâyetçi ...’yi iş bulacağı vaadiyle kandırarak adı geçenlerin Türkiye'ye gelmelerini sağladığı, bilahare kendisini .... isimli Şirketin temsilcisi olarak tanıtan sanığın üzerinde bu şirkete ait logo ve ibareler bulunan ve şikayetçilere ait kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş olan gemi adamı iş akdi adlı sözleşmeyi şikayetçilere verdiği ve bu şekilde iş bulacağı konusunda ikna ettiği şikâyetçi ....’den 300 Amerikan Doları, şikâyetçi ...’den ise 200 Amerikan Doları para aldığı,

....

Şirketi ile yapılan yazışmalarda sanığın bu Şirket ile herhangi bir bağlantısının olmadığının ve adı geçen Şirket’e eleman temin edilmesine ilişkin herhangi bir görevinin bulunmadığının, dolayısıyla sanık tarafından şikayetçilere imzalattırılan sözleşmenin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde işe sokacağı vaadi ile kandırdığı şikayetçilerden kendisi lehine olacak şekilde haksız menfaat temin eden sanığın üzerine atılı “dolandırıcılık” suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, şikâyetçilerin beyanlarına, sanık tarafından tanzim edilip şikâyetçilere imzalattırılan ve sahte olduğu anlaşılan sözleşme içeriğine, sanıkla şikâyetçiler arasında .... programı üzerinden gerçekleşen görüşme ve mesajlaşmalara ilişkin tutanak içeriğine, Umar Şirketince gönderilen ve sanığın adı geçen Şirketin temsilcisi ya da çalışanı olmadığına ilişkin cevabi yazı içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sergilediği hileli davranışlarla kendilerine iş bulacağı konusunda kandırdığı şikâyetçilerden onların aleyhine ve kendi lehine olacak şekilde haksız menfaat temin eden sanığın üzerine atılı “dolandırıcılık” suçundan dolayı şikâyetçi sayısınca 2 kez cezalandırılmasına yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Belirlenen gün para cezalarının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yazılmamış olduğu tespit edilmiş olup, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/06/2011 tarih, 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın ....

Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2013 tarih ve 2012/196 Esas, 2013/184 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın sanık hakkında tekerrüre esas alınan ....