KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/11397 E., 2016/8612 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında; ret
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
2- Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklardan ...'nın olay tarihinde, tescil maliki sanık ... olan .. plaka sayılı kamyon ile...İlçesinde ticari faaliyet gösteren ... Fabrikasına gelerek, ...İskitler'de faaliyet gösteren ...İnşaat Şirketine götürülmek üzere, ticari değeri 12.000 TL tutarındaki vitrifiye malzemesini yükleyerek fabrikadan ayrıldığı, yüklediği malzemeyi, teslimi gerekli olan ... İnşaat Şirketi yerine, sanıklar ... ile ...'ın..'de bulunan ve ortaklaşa kullandıkları depoya indirdikleri, söz konusu malzemeleri hak sahibine vermedikleri, satmak istedikleri sırada da emniyet birimlerince yakalandıkları, sanıkların böylelikle birlikte hareket ederek üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;
1- Sanık ... hakkında verilen ret kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın aynı suçla ilgili olarak .. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak hakkında mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesince onandığı anlaşılmakla, mükerrer açılan kamu davasının reddine ilişkin kararın sanık tarafından temyizinde hukuki yarar bulunmadığından, sanığın anılan hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/11397, K. 2016/8612, 6 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama