Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/11508 K.2016/10051

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62/1, 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası ve 4.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2015 tarihli ve 2015/566 esas, 2015/1820 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/05/2016 gün ve 3843-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2016 gün ve 2016/233410 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteminde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda,

koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için sonuç ceza olarak hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından,