Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12033 K.2016/10354

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait kamyonetin tamir işlemleri için temyiz dışı sanık ...’ın işyerine bırakıldığı ve bu işyerinde uyumak için kalan sanık ...’a zımni olarak teslim edilen aracın, sanık ... tarafından kullanılmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Savunma, katılan anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanık ve katılan arasında hizmet sözleşmesi veya ticari bir ilişkinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde belirtilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresi metinden çıkartılmış, TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,