Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12454 K.2016/11163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kocaeli Adliyesi eski zabıt kâtibi olan sanığın, memuriyetten ayrıldığı halde şikâyetçiye kendisini Başsavcı özel kalem müdürü olarak tanıttığı ve bu şekilde şikâyetçinin kendisine güven duymasını sağladığı, bilahare icra kanalıyla kendisine ucuz konut alabileceğini söyleyip şikâyetçiyi bu şekilde satılan konutlardan satın alması hususunda ikna eden sanığın satış sırasında icra dairesine ödenmek üzere şikâyetçiden 45.000 TL para aldığı ve bunun karşılığında şikâyetçiye aynı miktarda bir adet bono verdiği, ancak aradan geçen zamana rağmen sanık tarafından bahsedilen satın alma işleminin gerçekleşmediği,

bunun üzerine şikâyetçinin sanıkla görüştüğü, bu görüşme sırasında sanığın Kocaeli 3. İcra Dairesinin 2009/1873 sayılı dosyası üzerinden düzenlenmiş gibi gözüken aslında sahte olarak oluşturulmuş 146.000 TL bedelli tahsilât makbuzunu şikâyetçiye verdiği, şikâyetçinin icra müdürlüğüne teyit amaçlı müracaatı üzerine sanık tarafından verilen bu evrakın gerçek olmadığının ortaya çıktığı, böylelikle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,