Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12531 K.2016/10934

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait adrese giderek, kargo şirketinden geldiğini 30 TL ödemeli kargo zarfı getirdiğini söylediği, şikayetçiyi ikna ederek 30 TL kargo bedeli talep ettiği, katılanın bozuk para olmadığı gerekçesi ile vermiş olduğu 100 TL’yi bozdurup üstünü getirme bahanesi ile alarak ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) 03/12/2015 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere; sanığın sorgusunda lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmasına rağmen, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunun kararda tartışılmamış olması,