Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/252 K.2016/1922

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın emekli maaşı aldığı bankadan ayrı tarihlerde 5.000 TL ve 4.000 TL olmak üzere iki kez kredi çektirip, düğün yapacağından bahisle toplam 9.000.TL’yi aldığı, bu parayı iade etmediği, katılanın alınan Adli Tıp raporuna göre şizofren hastası olduğunun tespit edildiği, bu durumda algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanarak menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Katılanın 17/09/2015 tarihli duruşmada, zararının giderilmediğini beyan etmesine karşın, karar tarihinden sonra verdiği dosya içerisinde bulunan 26/11/2016 tarihli dilekçede sanık tarafından zararının giderildiğini belirtmiş olması karşısında, 08.10.2015 tarihli karar duruşmasında katılan vekilinin zararın giderilmediği yönündeki beyanı da dikkate alınarak, katılan asilin duruşmaya çağrılarak, zararın hangi tarihte giderildiğinin açıkça belirlenip TCK'nın 168 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2- TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,