Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/3953 K.2016/1689

TCK'nın 158/1-f, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 31000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Şikayetçi ... Bank vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak davetiye tebliğiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikâyetçinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin gibi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ve müdafisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tarihinde sanığın, şikayetçi ...'e suça konu tamamen sahte olarak tanzim edilmiş 25.09.2008 keşide tarihli, 18.600 TL bedelli çeki ciro yapmak suretiyle 1000 TL para aldığı, kalanını ise borca karşılık mahsup edildiği, bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilen olayda; savunma, şikayetçi anlatımları, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğunu yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

a-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca TCK 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu

b-TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,