Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/4924 K.2016/4285

Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ...'ın, kendisine ait ...Ordu Şubesi nezdinde bulunan çek hesabından, 3.000 TL ve 5.250 TL bedel içeren iki adet çeki borcuna karşılık katılana verdiği; ancak süresi içerisinde bankaya ibraz edildiğinde karşılıksız kalması üzerine, katılanın, söz konusu çekleri, sanık ...'a iade ettiği, borcunu nakit olarak ödeyen sanık ...'ın, kendisine iade edilen ve öncesinde katılan tarafından ciro edilmiş söz konusu çekleri, miktar ve tarih kısımlarında tahrifat yapmak suretiyle 13.000 TL ve 15.250 TL olarak değiştirdikten sonra sanık ...'a verdiği,

sanık ...'ın, sahte olduğunu bildiği bu çeklere istinaden, 28.03.2008 tarihinde, katılan aleyhine kambiyo senetlerine özgü icra takibi yoluna başvurduğu ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a. 5237 sayılı TCK'nın 158/1,j,son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 28.250 TL ve haksız menfaatin iki katının 56.500 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip, sanığın, ''2.825 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 35/2 maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılarak 706 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanunun 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 588 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 11.760 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına'' şeklinde uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında sahte olan çekler üzerindeki bedeller esas alınarak doğrudan haksız menfaat miktarının iki katına (56.500 TL) hükmedilmek suretiyle ve indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması neticesinde sonuç olarak 11.770 TL adli para cezası verilerek sanığa, 10 TL fazla para cezası tayini,

b. Hükmedilen netice cezanın, 7 ay 15 gün kısa süreli hapis cezası olması ve miktarı gözetildiğinde, seçenek yaptırıma çevrilmeye, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına uygun olmasına rağmen ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaatin karar yerinde tartışılmasından sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ''hükmedilen hapis cezasının miktarı itibariyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına'' şeklinde yasal olmayan gerekçeler ile karar verilmesi,

c. 01.03.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile TCK'nın 50/6. maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresinin "tedbirin" olarak değiştirildiği, yine Aynı kanunla 5275 sayılı Kanunun 106/10. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3 maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verileceği de gözetilerek, hükümde infaz yetkisini kısıtlayaak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi,

d. TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,