Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/526 K.2016/9250

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar .., ... ve ...'un TNÇ İletişim şirketinin yöneticileri olduğu, sanık ...'ın serbest mali müşavir olması ve 3568 Sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunun 45. maddesinde belirtilen yasaklar kısmında, serbest muhasebeciler bu ünvanlarıyla gerçek ve tüzel kişilere tabi işyerlerine bağlı olarak hizmet akdi ile çalışamayacakları amir hükmüne karşın bu işyerinde sigortalı olarak gösterilmek sureti ile 152.19 TL sağlık giderinden yaralarlandırıldığı ,...'ın eşi olan diğer sanık ...'ın da söz konusu şirkette fiilen hizmet görmediği halde şirketin aşçılığını yaptığı bildirilerek, 1.245.47 TL sağlık yardımlarından yararlanmasının sağlandığı bu suretle katılan kurumun zararına haksız menfaat elde edildiği iddia olunan somut olayda;

Mahkemece suçun sabit olmadığına ve sanıklar tarafından işlenmediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; Beraat eden sanıkların, vekaletname ile tayin ettikleri ortak müdafii tarafından temsil edilmeleri karşısında, her bir sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafiinin yalnızca bu duruma münhasır temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33 maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,