Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/5425 K.2016/9119

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'e ait dağıtım acentesinde kurye elamanı olarak çalışan sanığa, işlerinde kullanılmak üzere ...E-50 marka cep telefonu ve mağdurlar ..., ... ve...'e verilmesi için ise 3 adet kredi kartının teslim edildiği, sanığın teslim aldığı bu kredi kartlarını sahiplerine vermeyerek, mağdur ...'e ait kredi kartı ile farklı tarihlerde ...Bank'tan 1.015 TL, mağdur ...'a ait kredi kartı ile farklı tarihlerde ...Bankasından 607,87 TL, mağdur ...'e ait kredi kartı ile ise farklı tarihlerde...

1.547 TL nakit para çekip harcama yaptığının tespit edildiği, ayrıca iş yeri tarafından kendisine verilen cep telefonunu da iade etmediği, bu surette sanığın hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine verilen cep telefonu ve dağıtması için teslim edilmiş olan kredi kartları üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu ve ayrıca mağdurlara ait kredi kartlarını izinsiz kullandığı, sanığın tevil yollu ikrar içerir savunması, katılan ve mağdur beyanları, kredi kartı ekstreleri ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz başvurusu bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,