KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/6863 E., 2016/5446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2016
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mala zarar verme suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2015 tarihli ve 2015/235 esas, 2015/1182 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04.01.2016 gün ve 74/163 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2016 gün ve 2016/22980 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteminde;
Dosya kapsamına göre, sanık ile katılan arasında kiracı kiralayan ilişkisi mevcut olup zarar verildiği iddia edilen eşyaların kiralanan dükkandaki eşyalar olduğu, katılanın terditli olarak hukuk mahkemelerinde eski hale iade ve tazminat davaları açabileceği, olayın mevcut hali ile hukuki bir ihtilaf olduğu gözetilmeksizin sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık savunmasına, katılan beyanına, tanık anlatımlarına, görgü tespit tutanağına, olay yeri fotoğrafları ile tüm dosya kapsamına göre; hükümlünün kanun yararına bozma isteminde belirtildiğinin aksine katılandan kiraladığı işyerinde bulunan eşyalara değil de; söz konusu işyerinin bulunduğu binanın bodrum havalandırmasını kapatan mazgal demirlerine ve bu demirleri korumak amacıyla katılan tarafından yaptırılan demir profil malzemeye zarar verdiği ve yine bu şekilde zarar verdiği havalandırma menfezinin üzerine büfe yapmak suretiyle bina havalandırmasının kullanılamaz hale gelmesine neden olduğu anlaşılmakla;
hükümlünün üzerine atılı mala zarar verme suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle ...
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/6863, K. 2016/5446, 28 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama