Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/6943 K.2016/6298

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 22.12.2011 günü saat 08.10 sularında bir bankanın ATM'sinden emekli maaşını çeken katılan ...'ın yanına gelip, "bizim kuyumcunun annesi öldü, 6.500 TL parası var, bunu yedi kişiye ıskat dağıtımı yapılacak, üzerinde ne kadar bozuk para var" dediği, sanığın yardımsever bir mirasçı olduğuna inanan katılan ...'in üzerinde bulunan 550 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da ona "çay bahçesinde bekle geleceğim" diyerek yanından ayrıldığı ve aynı gün saat 09.00 sularında yolda yürümekte olan diğer katılan ...'a yaklaşıp, "bizim kuyumcunun annesi öldü, 6.500 TL devir parası var, tanıdğın fakir kişiler var mı" diye sorduğu,

katılan ...'in tanıdığı fakir kişilerin olduğunu söylemesi üzerine sanığın bu defa "devir parasında 900 TL eksiğim var, bunu tamamlayıp öyle devredeceğim" diyerek katılan ...'den para istediği, sanığın yardımsever bir mirasçı olduğuna inanan ...'in üzerinde bulunan 600 TL parayı verdiği, sanığın bu şekilde her iki katılandan ayrı ayrı haksız menfaat temin ederek iki ayrı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında;

eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,