Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/7609 K.2016/5470

2-Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin tebligatın, sanığın bilinen en son adresi ve aynı zamanda mernis adresine göre Tebligat Kanunun 21/2. maddesinin "tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır." şeklindeki düzenlemesine uyulmaksızın yapılarak kesinleştirildiği anlaşılmakla;

yapılan tebligat usulsüz olup, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteğinin haklı, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla; eski hale getirme konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup temyiz talebinin reddine ilişkin 27/01/2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,

Sanığın, ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi fotokopisi ile katılandan araç kiraladığı ve ... adına araç kiralama sözleşmesi imzaladığından dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması" suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,