KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/7691 E., 2016/9494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 157/1, 52/2, ve 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası, sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ...’un sahibinden.com isimli internet sitesinde .... plakalı aracı için satılık ilanı verdiği, “İstanbul Otomotiv İnşaat Emlak Gümrük Müşavirliği” adı altında araç alım-satımı yapan sanık ...’in katılan ile irtibata geçip aracı almak istediğini söylediği ve katılanı işyerine davet ettiği, katılan sanık ...’un işyerine gittiğinde 47.000 TL nakit para karşılığında anlaştıkları, sanık ...’un katılana teminat olmak üzere üzerinde kendi işyerinin kaşesi bulunan senedi imzalayarak verdiği ve katılan ile birlikte işçisi olan diğer sanık ...’yi devir işlemleri için notere gönderdiği,
noterde sanık ...’ın paranın EFT edilebilmesi için satış sözleşmesindeki numaranın gerekli olduğunu söylediği, katılanın almış olduğu teminat senedine güvenerek devir sözleşmesini imzaladığı, araç devir sözleşmesini alan sanık ...’ın bir işi çıktığını söyleyip ayrıldığı, katılanın sanık ...’un işyerine geldiği ve telefon ile bu sanığa ulaşmaya çalıştığı, ancak bir daha irtibat kuramadığı, aracın aynı gün içerisinde sanık ...’e, bir gün sonra da diğer katılan ...’a satıldığı,
sanıkların üzerlerine atılı suçu bu şekilde işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket edenlerin ticari faaliyetleri sırasında işlenmiş nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/7691, K. 2016/9494, 9 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama