KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/8208 E., 2016/8372 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, cinsel taciz, tehdit
- Hüküm
- TCK'nın 151/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası,
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 105/1, 43/2, 62, ve 52. maddeleri uyarınca 1.860 TL adli para cezası, TCK'nın 106/1-1. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanık üzerine atılı mala zarar verme ve cinsel taciz suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2)Sanık üzerine atılı tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Önceden beri katılanla arkadaşlık ilişkisi bulunan sanığın katılanın evinin önüne bıraktığı imzalı mektupta cinsel taciz içerikli sözlerin yanında ''ya çan çalarım, ya da can çalarım'' şeklinde tehdit içerikli ifade kullandığı iddia ve kabul edilen olayda;
Sanığın mektupları kendisinin yazdığını kabul etmesi, katılan beyanları, mektup asılları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı tehdit suçundan mahkumiyete dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53 maddesi ile ilgili hak yoksunlukların Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/8208, K. 2016/8372, 28 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama