KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/8302 E., 2016/5288 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunca 12.02.2016 tarihinde onaylanan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 7. bendinde, "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır”, 9. bendinde ise “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi,
incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir.
Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır” hükümlerine yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 17.03.2016 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında, 21.10.2014 tarihli mahkumiyet hükmünde nitelendirilmesi yapılan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunun cezası TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; iddianamede nitelendirilen ve beraat kararı verilen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e,son. maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/8302, K. 2016/5288, 26 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama