Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/8318 K.2016/7070

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’un, TCK’nın 158/1-c. maddesi gereğince 3 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2011 tarihli ve 2011/188 E. -2011/264 sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/08/2013 tarih ve 15- 2012/63505 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 30/11/2015 tarih ve 2015/4067 Esas, 2015/7323 sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan Kanun'un 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE, Dairemizin 30/11/2015 tarih ve 2015/4067 Esas, 2015/7323 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanık ...'nın katılanın evine gelerek kendisini Ziraat Bankası görevlisi olarak tanıtıp katılana hitaben "teyze sana para geldi, maaşın eksik verilmiş" dedikten sonra katılandan nüfus kağıdını istediği, katılanın nüfus kağıdını getirmek için evin içerisine girmesini ve kapıyı açık bırakmasını fırsat bilen sanığın, katılanın bu konuda açıklanmış herhangi bir rıza ifade eden beyanı bulunmamasına rağmen katılanın peşinden ikamete girdiği, katılanın ceketinin cebinden maaşı ve paralarını çıkarttığını gören sanığın 500,00 TL nakit para istediği,

kendisinden para istenen katılanın cep telefonu yardımıyla İstanbul ilinde oturmakta olan oğlunu arayarak durumu kendisine aktarmak istediğini söylemesi üzerine bu kez sanığın, katılana hitaben "dur teyze sen oğlunun telefon numarasını ver, ben arayayım" diyerek katılandan telefon numarasına aldıktan sonra katılanın oğlu yerine diğer sanık olan Samet'i arayarak telefonu katılana verdiği, oğlu zannetiği telefondaki sanık ...'in kendisine, "anne paranı ver, çok para alacaksın" dediği, bunun üzerine katılanın ikna olmak suretiyle elinde bulunan tüm nakit paraları sanık ...'ya verdiği,

sanık ...'nın katılanın parasını alarak saydığı ve 1.250,00 TL paranın tamamını aldıktan sonra ikametten hızlıca çıkıp gittiği, böylece sanık ...'in yüklenen suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, sanık ...’un 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olan Balıkesir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2015/230 esas, 2016/263 karar karar nolu ilamı ile verilen cezasının tekerrüre esas alınması,