Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/8388 K.2016/7008

1) Katılan ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/2, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile,

2) Katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/2, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile,

3) Katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile,

4) Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile,

5) Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde katılan ...'ın evini kiralayarak oturmaya başlayan sanığın, katılan ...'a kendisini Başbakanlık'ta müsteşar yardımcı ve danışman olarak tanıtarak, Hazine Müsteşarı'nı tanıdığını, Müsteşarlık'ta memur olarak işe aldırabileceğini, ancak işinin olabilmesi için Hazine Müsteşarı'na hediye olarak verilmek üzere cep telefonu istediği, katılan ...'ın da sanığa inanarak 2.000 TL değerinde Samsung marka cep telefonunu alarak istenilen belgeler ile birlikte sanığa verdiği, ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, yine sanığın aynı mahallede hırdavatçılık yapan katılan ...'ya Hazine Müsteşarı'nı tanıdığını, Müsteşarlık'ta

şoför olarak işe aldırabileceğini, ancak işinin olabilmesi için Hazine Müsteşarı'na verilmek üzere 2500 TL istediği, katlan Mustafa'nın da sanığa inanarak yanında bulunan 1.500 TL ile birlikte istenilen belgeleri sanığa verdiği, bir kaç gün sonra ise sanığın sağlık raporu alacağını söyleyerek katılan ...'dan 150,00 TL aldığı, ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, yine sanığın eşi vasıtası ile tanıştığı ve işsiz olduğunu öğrendiği katılan ...'e, Başbakanlık'ta tanıdıkları olduğunu, Milli Eğitim Bakanlığı'nda işe aldırabileceğini, ancak işinin olabilmesi için 15.000 TL istediği,

katılan ...'in de sanığa inanarak çevresinden bulduğu 6.000 TL ile birlikte istenilen belgeleri sanığa verdiği, ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, yine sanığın ev kiralama işinde yardımcı olması nedeni ile tanıştığı tanık ...'in kardeşi katılan ...'ın işsiz olduğunu öğrendiği, kendisini Başbakanlık Müsteşarı olarak tanıtarak resmi dairede işe aldırabileceğini söylediği, lokantada yemek yedikleri sırada bakan ile telefon görüşmesi yapıyor izlenimi vererek katılan ...'ın inanmasını sağlayarak, işinin olabilmesi için 1.000 TL para aldığı,

bir kaç gün sonra ise sanığın sağlık raporu alacağını söyleyerek 100 TL ve işinin olabilmesi için ayrıca 1.100 TL daha aldığı, ancak katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı, yine sanığın pastanede tezgahtar olarak çalışan katılan ...'e kendisini Başbakanlık Müsteşar danışmanı olarak tanıtıp, resmi dairede işe aldırabileceğini söyleyerek katılanın inanmasını sağladıktan sonra işinin olabilmesi için istediği belgeler ile birlikte 3.000 TL aldığı, bir kaç gün sonra ise sağlık raporu alacağını söyleyerek 150,00 TL daha almasına rağmen, katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı,

sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ... ve Neslihan'ın savunmaları, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, katılan ... ve Sukan'a yönelik ayrı ayrı kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işinin gördürebileceği vaadiyle nitelikli dolandırıcılık, katılanlar Ayhan, Yasin ve Halil'e yönelik ise ayrı ayrı basit dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, işlerinin olabilmesi için katılanlar Mustafa, Ayhan ve Halil'den farklı tarihlerde menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan ..., Ayhan ve Halil'e karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.