Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/9110 K.2016/9067

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evlenmek amacıyla yanında arkadaşı/tanık .. ile birlikte Ağrı'ya gelen katılanın, sanık ... ve temyiz kapsamı dışındaki sanık ... aracılığıyla ,sanık ... ve diğer temyiz kapsamı dışındaki sanık ...'nın evine gittikleri, ayrı bir odada konuşan katılan ve sanık ... evlenme konusunda anlaşınca ..'nın babası sanık ...'ın süt parası adı altında 3000 TL, aracılık eden sanıklar .. ve ..'in de 1000'er TL katılandan aldığı,

sanık ... ve annesi Yazgül'e 650 TL değerinde kıyafet ve sanık ...'ya 850 TL değerinde altın küpe ve yüzüğün katılan tarafından alındığı birlikte katılanın İmranlı'daki evine döndükten sonra taraflar arasında anlaşamazlık çıkıp evlenmekten vazgeçmeleri üzerine altın yüzük ve küpenin katılana iade edildiği ancak sanık ...'ın aldığı 3.000 TL'yi iade etmemek suretiyle sanıkların iştiraken üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 240 gün olarak tayin edilmesi,