KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/9190 E., 2016/9590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik,
- Hüküm
- Beraat,
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Başkanlar Kurulunun 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunca 12.02.2016 tarihinde onaylanan ve 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 7. bendinde, "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır” 9. bendinde ise “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi,
incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir.
Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır” hükümlerine yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 01.03.2016 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında, 26.06.2013 tarihli iddianamede nitelendirilmesi yapılan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunun cezası TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e,son. maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/9190, K. 2016/9590, 14 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama