KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2016/9384 E., 2016/10482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- TCK’nın 156/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
3.000 TL ve 80 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın, sanığa ödemesi gereken kira bedeli karşılığında toplam tutarları 1.850 TL olan iki adet senet verdiği, daha sonra senetlere mahsuben kısmi ödeme yaptığı ve buna dair yazılı belge aldığı, ancak sanığın her iki senet için ve borcun tamamına yönelik katılan aleyhinde icra takibi başlattığı iddia olunan olayda;
Sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın ödeme nedeniyle kısmen bedelsiz kalan senetlerin tamamı için icra takibi başlattığı anlaşıldığından bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “uzlaştırma işlemleri” ibaresi “kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin” şeklinde ve “göre, mahkeme tarafından yapılır.” ibaresi “göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiş bulunması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de; sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2016/9384, K. 2016/10482, 7 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama