Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/1016 K.2011/675

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sulama hizmeti veren davacı kooperatifin üyesi olan davalının, genel kurul kararları ile kararlaştırılan sulama bedelini ödememesi üzerine icra takibine başlandığını, davalının icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça yüksek faiz uygulandığını, borçların hangi kıstasa göre belirlendiğinin anlaşılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının sulama hizmetinden yararlandığı, sulama borcunun 2.958,00 TL olduğu, 2008 yılı içinde yapılan genel kurulda geciken alacaklara %15 faiz uygulanmasına, üç aydan sonra kooperatiften çıkarma yetkisinin yönetim kuruluna verildiği, yönetim kurulunun ihraç yetkisini kullanmadığı, bu nedenle ilk üç ay için %15, sonrası için yasal faiz oranının uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın 2.958,00 TL asıl alacak yönünden iptaline, asıl alacağa üç ay boyunca % 15, sonrasında yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı taraf başlattığı icra takibi ile asıl alacağa yıllık % 120 (aylık % 10) faiz uygulanmasını talep ettiğine göre, bu taleple bağlı kalınarak aylık % 10 faize karar verilmesi gerekirken, aylık % 15 faize karar verilmek suretiyle, HUMK'nun 74. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.